Δήλωση του πολέμου με τις δικές τους

Δημοσιεύτηκε από Sean σε τρεις 20, 2011 στο θέμα | 14 σχόλια

Έχω ένα ραβδί concealer, κάθε μέρα τον εαυτό μου που τίθεται μπροστά από άσχημη ακμή στο μέτωπο για να καλύψει όλα τα, βάλτε τον εαυτό σας τόσο στο μετρό μέσα από τα μάτια των ξένων, και από καιρό σε χρονικές διαφορές και οι μαθητές μιλούν για κάθε μάτι όταν είναι "δωρεάν" .

Αλλά, έχω πάει στο σπίτι κάθε μέρα για να βρουν τη σκόνη στο μέτωπο ανακουφίστηκαν όταν η καρδιά μου υπάρχει μια παράξενη αίσθηση της απώλειας, η αίσθηση είναι παρόμοια με εκείνη συντριβή του για μεγάλο χρονικό διάστημα που δεν είναι ερωτευμένη με ένα τίποτα σαν το δικό τους , ή προσπαθείτε να χάσετε βάρος για το ηλεκτρονικό σταθμό κλίμακες δύο εβδομάδες αργότερα τη στιγμή, αλλά ότι δεν πάει στο φως όταν το αίσθημα του βάρους μερικές λίβρες. Για μια στιγμή, νιώθω ότι είμαι σταθμεύουν σε έντονο κόκκινο ακμή στο μέτωπο φαίνεται να ανοίγει το στόμα τους είναι ίδια με αίμα-κόκκινο, σε αρμονία προς το πρόσωπο του στον καθρέφτη, θα εκδοθεί ένας αδίστακτος, απαίσιο χαμόγελο της νίκης. Φαίνονται να μου πει, δεν έχει σημασία πόσο θα πάω να τα αποκρύψετε γρήγορα στον ήλιο του το βράδυ, όταν μετά από πορεία μιας σκληρής ημέρας, η νίκη του πολέμου ανήκει ακόμα σε αυτές, ότι επειδή η πλήρης μέτωπο ακμής οι άνθρωποι δεν τολμούν να δουν τα παιδιά ή θα εμφανιστεί ξαφνικά, δηλώνοντας το τέλος του πολέμου.

Πρέπει να αναρωτηθούμε: Όταν προσπαθούμε να ξεφύγουν από τους πρωτότυπο, αντί να κάνει μια "νέα" αυτο, πόσες φορές, μπορούμε να επιτύχουμε την επιτυχία σε αυτόν τον πόλεμο, μπορεί πραγματικά να απαλλαγούμε του πραγματικού εαυτού μας; Εμείς και το δικό μας, πόσο ακριβώς πρέπει να πολεμήσουμε;

Εξορκιστής

Δημοσιεύτηκε από Sean σε τρεις 10, 2011 στο Vie C'est mA , θέματος | 20 σχόλια

Μια μέρα την περασμένη εβδομάδα, περισσότεροι από δύο, ξαφνικά ξύπνησε από ένα όνειρο. Σκόνταψε, Την άκουσα στο ταβάνι, "giggle giggle" ήχο, σαν κάποιος με τα πόδια στην ίδια όπως παραπάνω, αλλά ζω στον τελευταίο όροφο, το σπίτι οροφή εκεί, κάποια από τα παραπάνω είναι αδύνατο, έτσι, ξαφνικά κανέναν ύπνο ... ...

Δυστυχώς, δεν μπορούμε με το τσάι;

Δημοσιεύτηκε από Sean σε δύο 26, 2011 στο θέμα | 17 σχόλια

Φιλια, είναι το θέμα της ζωής μας.

Σήμερα, είμαι ο καλύτερος φίλος της χώρας Α και εγώ chat στο Skype, είπε έτσι κι αλλιώς, δεν έχει σημασία τι θα συμβεί, είναι πάντα στο πλευρό μου, πάντα την υποστήριξή μου σε κάθε κίνηση, της είπα Είμαι επίσης: Προφανώς, είμαστε στενοί φίλοι, τότε μην πούμε ότι είμαστε φίλοι, όχι μόνο τα συναισθήματα μεταξύ μας κάθε Σάββατο πρωί με το πάρκο τόσο απλό. Είμαστε στενοί φίλοι, μοιραζόμαστε τις πιο βαθιές ιδέες τους φίλους. Αλλά δεν μπορώ να κάνω όλους τους φίλους μου, δεν θα μπορούσα να βοηθήσει, αλλά σκεφτείτε το εξής: ένας φίλος είναι το βαθμολογείται;